Wyspy Kanaryjskie to archipelag górzystych wysp pochodzenia wulkanicznego położonych na Oceanie Atlantyckim na północny zachód od wybrzeży Afryki. Wyspy te należą do Hiszpanii i tworzą dwie prowincje: Las Palmas de Gran Canaria i Santa Cruz de Tenerife. Archipelag składa się z siedmiu wysp głównych: Gran Canaria, Teneryfa, Fuerteventura, Lanzarote, El Hierro, La Palma i La Gomera oraz sześciu mniejszych: Alegranza, Graciosa, Montaña Clara, Lobos, Roque del Este i Roque del Oeste. Większość mniejszych wysp jest niezamieszkana, lub zamieszkana tylko okresowo.

Najważniejsze miasta to: Las Palmas de Gran Canaria oraz Santa Cruz de Tenerife.

Nazwa wysp pochodzi od łacińskiego słowa canis (pies), ponieważ na wyspach grasowały duże stada dzikich psów (co opisywał już Pliniusz). Nazwa ptaka "kanarek" pochodzi właśnie od nazwy archipelagu, nie zaś na odwrót. Na Wyspy Kanaryjskie składa się 13 wysp. Nie jest to liczba, która wzbudza entuzjazm mieszkańców, chociaż w starożytności wyspy te nazywano Wyspami Szczęśliwymi. Ale jest szansa, że to się zmieni. W pobliżu największej z wysp, Teneryfy pojawiła się skała, która może być uznana za 14 wyspę, a przynajmniej za jej zalążek.

Mieszkańcy wyspy, określają siebie jako Kanaryjczycy (Canario), choć między sobą rozróżniają jeszcze drobniejsze "nacje": Grancanarios - mieszkańcy Gran Canarii, Tinerfeños - to mieszkańcy Teneryfy, Conejeros - Lazarote, Majoreros - Fuerteventury, Gomeros - Gomery, Palmeros - La Palmy, Herroños - Hierro.

Klimat wysp jest oceaniczno-subtropikalny, z umiarkowanymi temperaturami, rzadkimi i nieregularnymi opadami, zależnymi od wyspy i jej strefy. W niektórych strefach wyspy La Palma opady należą do wysokich (na dużych wysokościach). W przypadku wysp wschodnich Fuerteventura i Lanzarote klimat należy do bardzo suchych. Średnie temperatury wynoszą 18°C zimą i 24° latem. Średnioroczna suma opadów wynosi 250 milimetrów. Temperatura wody w oceanie waha się od 18°C zimą do 22°C latem.

W starożytności Wyspy Kanaryjskie były znane jako Wyspy Szczęśliwe i jak się uważa były odwiedzane przez Greków i Rzymian. Na początku XIV w. zostały ponownie odkryte przez Europejczyków. Były wówczas zamieszkane przez lud Guanczów, pokrewny Berberom, który został później prawie całkowicie wytępiony w wielu krwawych bataliach i częściowo zasymilowany.

W XIV i XV w. miało miejsce wiele wypraw genueńskich, francuskich, kastylijskich i portugalskich o podłożu handlowym, eksploatacyjnym i ewangelizacyjnym.