Hiszpania informacje praktyczne

• Dokumentem niezbędnym do zatrudnienia w Hiszpanii jest numer NIE. Jeśli obywatel RP będzie przebywał na terytorium Hiszpanii krócej niż 3 miesiące, ale będzie tam pracował, musi złożyć wniosek o nadanie numeru NIE w najbliższym komi­sariacie policji (Policía Nacional). Polacy zamierzający przebywać na terytorium Hiszpanii dłużej niż 3 miesiące mają obowiązek zarejestrowania się w Centralnym Rejestrze Cudzo­ziemców (Registro Central de Extranjeros - przy urzędach ds. cudzoziemców, adresy na stronie internetowej: www.map.es/ servicios/servicios_on_line/extranjeria/oficinas_extranjeria/) przed upływem tego czasu. Jeśli zainteresowany nie złożył wcześniej wniosku o nadanie numeru NIE, będzie on nada­wany podczas rejestracji i wpisywany do certyfikatu. Opłata skarbowa za certyfikat (a więc wpis do rejestru z nadaniem numeru NIE) wynosi 6,70 EUR. Potrzebne dokumenty: paszport lub dowód osobisty nowego typu oraz potwierdzenie wnie­sienia opłaty skarbowej, jeśli numer NIE będzie nadawany wraz z wpisem do rejestru. Teoretycznie numer NIE i certyfikaty o rejestracji wydawane są natychmiast, niemniej z uwagi na dużą liczbę cudzoziemców procedura może potrwać dłużej.
• W sklepach lub hotelach czasami można się spotkać z odmową przyjęcia karty VISA Electron.
• W wielu hotelach do zameldowania nadal preferowany jest paszport. Może się zdarzyć, że dowody osobiste nie będą akceptowane.
• Kradzież dokumentów należy zgłosić na najbliższym posterunku policji, a kradzież paszportu również polskiemu urzędowi konsularnemu. Dowód zgłoszenia może służyć jako dokument identyfikacyjny do chwili uzyskania właściwego doku­mentu tożsamości.
• W przypadku kradzieży pieniędzy i braku środków finan­sowych na pobyt czy na powrót do kraju można zadzwonić na telefon stacjonarny krewnych lub znajomych za pomocą linii Poland Direct (rozmowa na koszt abonenta) - nr 900990481. Firmy przekazujące pieniądze, np. Western Union, umożli­wiają błyskawiczny przelew pieniędzy, które można pobrać w Hiszpanii (także poza dniami roboczymi) na podstawie doku­mentu tożsamości i ośmiocyfrowego numeru-hasła ustalonego z nadawcą.

Ceuta i Melilla, dwa miasta stowarzyszone z Hiszpanią i mające status wspólnot autonomicznych, leżą na marokańskim wybrzeżu Morza Śródziemnego. Choć stanowią część terytorium hiszpańskiego, zostały wyłączone ze strefy Schengen. Oznacza to, że o ile wjazd do nich z Półwyspu Iberyjskiego nie stanowi żadnego problemu, to powrót na Półwysep zawsze jest związany ze szczegółową kontrolą dokumentów i bagaży. Ceuta i Melilla nie należą do Unii Celnej i mają odrębne, korzystne dla turysty, przepisy celne: przy zakupie towarów nie płaci się podatku VAT.

Wyspy Kanaryjskie, choć należą do Unii Celnej, nie podlegają unijnemu ustawodawstwu o ujednoliceniu podatków, toteż tam również nie ma zastosowania podatek VAT. Inne przepisy, np. dotyczące pobytu czy opieki zdrowotnej, są takie same jak na pozostałym obszarze Hiszpanii.