(Republika Panamy)
Stolica: Panama
Waluta: balboa (PAB), 1 PAB = 100 centesimo;
1 USD = 1 PAB (Panama nie ma własnych banknotów, w obiegu jest dolar amerykański)
Język urzędowy: hiszpański
Inne języki: angielski
WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE. Od 2002 r. obowiązuje umowa o ruchu bezwizowym między Polską a Panamą. Zgodnie z nią obywatele polscy mający ważne paszporty mogą wjeżdżać oraz przebywać na terytorium Panamy do 90 dni bez wiz. Zwolnienie z obowiązku wizowego nie obejmuje osób zamierzających w Panamie podjąć naukę, pracę lub inną działalność zarobkową, a także przyjeżdżających na pobyt stały. Każdy przyjeżdżający do Panamy ma obowiązek posiadania minimum 500 USD na koszty pobytu (gotówka nie jest konieczna, wystarczy udokumentowany stan konta bankowego i karta kredytowa). Panamska służba graniczna może skrócić dozwolony pobyt cudzoziemca w Panamie do mniej niż 90 dni. Turystom zabrania się podejmowania jakiejkolwiek pracy zarobkowej. Podróżnych opuszczających Panamę samolotem obowiązuje opłata lotniskowa w wysokości do 30 USD od osoby.
PRZEPISY CELNE. Turysta ma prawo wwozu i wywozu do 10 tys. USD w gotówce. Większe kwoty należy zadeklarować w dokumencie odprawy celnej (formularze wręczane są wraz z kartą zgłoszeniową w samolocie lub przed przekroczeniem granicy). Należy jednak unikać wwożenia większej ilości gotówki (powyżej 10 tys. USD). Zadeklarowanie takiej kwoty w deklaracji celnej może narazić turystę na niebezpieczeństwo napadu i kradzieży podczas dalszej podróży. Nie podlegają ocleniu wwożone rzeczy osobiste na sumę do 2000 USD. W ramach tej kwoty turysta ma prawo wwieźć do 400 szt. papierosów, 5 butelek alkoholu oraz jedno urządzenie elektroniczne. W Panamie obowiązuje 5-procentowy podatek od usług i towarów przetworzonych, jednak nie jest on zwracany turystom.
PRZEPISY PRAWNE. Posiadanie narkotyków jest karalne. Panamski kodeks karny przewiduje następujące kary: za przemyt od 3 do 8 lat, za handel od 5 do 10 lat (kara, w obu przypadkach, może zostać podwojona przez sąd w razie sprzedaży narkotyków osobom niepełnoletnim, handlu nimi w miejscach imprez kulturalnych i sportowych, jeśli sprzedający jest wychowawcą młodzieży albo urzędnikiem publicznym, jeśli używa broni lub przemocy), za produkcję od 5 do 10 lat, za posiadanie i używanie od 1 roku do 3 lat.
MELDUNEK. Nie ma obowiązku meldunkowego.
UBEZPIECZENIE. Polisy polskich towarzystw ubezpieczeniowych nie są uznawane. Nie ma obowiązku wykupienia ubezpieczenia osobowego. Przy wjeździe samochodem cudzoziemcy muszą mieć ubezpieczenie komunikacyjne.
SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA. Nie ma obowiązku szczepień. W ostatnim okresie, zwłaszcza w prowincjach północno-zachodnich, przy granicy z Kostaryką, na południowym wschodzie, w pasie przygranicznym z Kolumbią oraz w biednych dzielnicach stolicy pojawiają się przypadki malarii i dengi - chorób przenoszonych przez komary. Niektóre kraje Ameryki Łacińskiej, np. Brazylia, żądają ostatnio, aby osoby podróżujące z Panamy miały aktualne szczepienie przeciw żółtej febrze.
Wizyta u lekarza kosztuje od 30 do 100 USD, doba w szpitalu od 100 do 300 USD. Prywatne usługi medyczne w stolicy utrzymują się na niezłym poziomie. W innych miejscowościach pozostawiają bardzo wiele do życzenia.
INFORMACJE DLA KIEROWCÓW. Wymagane jest międzynarodowe lub miejscowe prawo jazdy. Z uwagi na zły stan techniczny ulic i dróg, duże natężenie ruchu oraz miejscowe zwyczaje motoryzacyjne (zwłaszcza w stolicy) liczne są wypadki; zaleca się wzmożoną ostrożność. Obywatele Panamy nie mają obowiązku posiadania ubezpieczenia komunikacyjnego i większość kierowców go nie ma. Ściągalność kosztów napraw od miejscowych kierowców-sprawców wypadków jest niewielka. Jest możliwość wynajęcia samochodu. Między Panamą i Kolumbią nie ma połączenia drogowego.
BEZPIECZEŃSTWO. W regionie Ameryki Środkowej Panama należy do krajów najbezpieczniejszych. Niemniej w stolicy występuje duże zagrożenie przestępczością (napady połączone z kradzieżą). Napady zdarzają się najczęściej w nocy, w starej części miasta, tzw. Casco Viejo, w okolicach Avenida Central, a także w dzielnicach biedniejszych - Curundu, San Miguelito i Chorillo. Dużo gorsza sytuacja panuje w mieście Colón. Niezwykle niebezpieczny jest pas graniczący z Kolumbią (prowincja Darién), gdzie działają zorganizowane bandy zbrojne i przemytnicze.
OBYCZAJE. Zwyczaje w Panamie nie odbiegają zasadniczo od norm amerykańskich i europejskich.
PRZYDATNE INFORMACJE:
• Odradza się korzystanie z komunikacji miejskiej. Taksówki nie są drogie, ale kierowcy nie posługują się licznikami. Ceny za przejazd należy każdorazowo negocjować.
• W Panamie istnieje rozbudowany sektor bankowy. Nie ma problemu z posługiwaniem się kartami kredytowymi renomowanych banków.
• System telefonii komórkowej nie jest kompatybilny z systemami w Polsce.
• Usługi hotelowe są bardzo zróżnicowane. Średniej klasy hotele gwarantują na ogół znośny standard sanitarny i bezpieczeństwo. Cena za dobę wynosi w nich przeciętnie ponad 70 USD, a w luksusowym hotelu - ponad 140 USD.
• Urzędy i banki pracują od poniedziałku do piątku od 9.00 do 15.00. Sklepy są czynne także w soboty, a wybrane domy handlowe również w niedziele (są jednak zamknięte w czasie niektórych świąt religijnych i państwowych).