Księstwo Monako
Stolica Monako: Monako
Waluta Monako: euro (EUR)
Język urzędowy Monako: francuski

Monako - przepisy wjazdowe

Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu na terytorium Monako do 90 dni jest paszport bądź dowód osobisty. Przed wyjazdem nale­ży się upewnić, czy dokument jest w wystarczająco dobrym stanie technicznym i pozwala na stwierdzenie tożsamości. Kwestie ru­chu osobowego obywateli Unii Europejskiej na terytorium Księstwa Monako reguluje francusko-monakijska umowa z 15 grudnia 1997 r., dotycząca zmiany konwencji o sąsiedztwie pomiędzy tymi państwami z 18 maja 1963 r. Określone w niej zasady mają również zastosowanie do obywateli RP. Zgodnie z art. 2 ust. 1 Konwencji zasady wjazdu oraz poruszania się cudzoziemców na terytorium Księstwa są identyczne z tymi, jakie mają zastosowanie do cudzoziemców we Francji.

Pobyt powyżej 90 dni. Pobyt przekraczający 3 miesiące, jak również osiedlenie się na terytorium Monako obywatela państwa UE wymaga uzyskania zezwolenia władz monakijskich na pobyt długoterminowy (art. 3 ust. 1 Konwencji). Wizy uprawniające do dłuższych pobytów, nauki, pracy lub też do otrzymania tymczasowych kart pobytu wydawane są - po przedstawieniu wymaganych dokumentów - wyłącznie przez Wydział Konsularny Ambasady Republiki Francuskiej w Warszawie lub Konsulat Generalny Francji w Krakowie.

Monako - przepisy celne

Zgodne z normą unijną.

Przewóz zwierząt domowych. Od 2004 r. pies, kot czy fretka towarzyszące właścicielom w podróży do państw Unii Euro­pej­skiej muszą mieć paszporty, co jest wymogiem prawa unijnego. Do wyrobienia paszportu zwierzęcia z emblematami UE po­trzebne są dokumenty zawierające dane o właścicielu zwierzęcia oraz informacje na temat imienia zwierzęcia, jego gatunku, rasy, płci, daty urodzenia i umaszczenia. Niezbędne jest także przed­sta­wienie zaświadczenia o szczepieniach i przebytych choro­bach. Zwierzę musi mieć identyfikator w postaci elektronicznego chipu, którego numer i miejsce umieszczenia będą odnotowane w paszporcie. Zdjęcie zwierzęcia w paszporcie nie jest obo­wiązkowe. Paszporty wydają lecznice weterynaryjne, których spis znajduje się na stronie internetowej Krajowej Izby Lekarsko­-Wete­rynaryjnej. Te same zasady obowiązują w podróżach z psami i kotami do państw nie należących do UE, ale mających ten sam poziom ochrony przed wścieklizną, tzn. do Andory, Islandii, Lichtensteinu, Norwegii, San Marino, Szwajcarii i Watykanu.

Pozostałe informacje - patrz: Francja.